روز معلم بزد خیمه به فصل بهار

سرو به رقص آمده لاله و بید و چنار

  بر در و دیوار شهر سوسن و سنبل دمید  

زان که زمان گشته است نوبت آموزگار

روز خجسته دمید گاه مبارک رسید

روز معلم بشد بر همگان خوش گوار

رایحه ای می رسد خوبتر از عطرناب

بوی معلم ببرد رونق مشک تتار

در طلب معرفت هرچه توانی بکوش

قدر معلم دلا هرچه توانی بدار

گفت معلم خوش است گرچه عتاب است و تاب

نغمه  او می برد نغمه کبک و هزار

خیز طلب کن ز او دانش و فرهنگ و علم

منزلت علم را قدر معلم شمار

تابرود کودکی مکتب و علم آورد

جان معلم شود در ره کودک نثار

درس معلم نی است غیر محبت یقین

جمعه به مکتب رود هرکه بود بی قرار

خاک رهش می شود سرمه چشمان ما

طوق محبت ببین گردن خود حق گذار

شیوه ورفتار او طاعت استاد کرد

هرکه بخواهد که بر باره دولت سوار

جمله تلمیذ را گوی که منت برید

کوی ورا قبله گاه خاک رهش لاله زار

طاعت استاد را طاعت حق گفته اند

گربکنی طاعتش هیچ زکس غم مدار

خیز معلم بیا برسر و چشمم نشین

چون که بر این دیده ام نیست چو رویت عذار

وصف معلم زجان گفته فروتن به تو

گرچه ز دانش بخواند او ورقی از هزار

                                                                استاد احمد رضا فروتن