عید نـــوروز آمد و جـــان بار دیگر پا گرفت

                           غنچه لب وا کرد و بلبل نغمه شیدا گرفت

باغ و بستان  سبزه پوشان  چهره بر افروختند

                          سرو شیدا پر کشید و قد چون رعنا گرفت

بلبلان دور رخ گل به به و چهچه کنند

                        شاخ و برگ از عشق  نوروز چهره برنا گرفت

ابر ماتم نعره آورد بر زمیـــن بی ریـــا

                             دامــــن سبـــز طبیعت  دیــده بینا گرفت

باز باران نغمه سرداد آسمان شد نیلگون

                             قطره شبنم خزید بر روی گل نجوا گرفت 

ســــر بـــرآورد آفتاب مهربـــانی بــر دیار

                           عشق آمد جمله عالم  از وجودش نا گرفت

بر دمید از کوی سوسن بوی امید و وصال

                     وصلت دل شهره گشت و شهد بر لب جا گرفت

 ای عطا عید است و دلبر انتظار یک کلام

                                دلبرا بـــادا مبارک سال نیکـــو  تا گرفت

 

                      

                                                    سید عطا سیدی