خستگی را تو به خاطر مسپار کہ افق نزدیک است
و خدایی بیدار کہ تو را می بیند
و بہ عشق تو همه حادثہ ها می چیند
کہ تو یادش افتی
و بدانی کہ همه بخشش اوست
و همینش کافیست...