بهتر دیدم تا آن چه را که از مطالعه ی کتاب حاضر برداشت کردم ، برای شما والدین ، مربیان و معلمان عزیز نیز بیان دارم . شاید شما هم به خواندن آن علاقه مند شوید .

 

 

  


با خواندن این کتاب متوجّه شدم که آن چه تا کنون به عناوین مختلف در کتب مختلف و با زبان های مختلف بیان شده است چیزی جز این نیست که فراگیران خود را در موقع تدریس و همراه کردن آن ها با خود ،  به وجد آورید و این کلمه ی به وجد آوردن را بعضی ها بالفظ هیجان ، بعضی دیگر با لفظ نبوغ و بعضی با لفظ هوش هشت گانه و ... مطرح کرده اند . اما اصل این است که تا زمانی که در کنار کودکان ودانش آموزان خود هستید برای اینکه آن ها با شما همراه شوند ، آن ها را به وجد آورید . این به وجد آوردن با لفظ ایجاد لذت در زمان یادگیری در دانش آموزان مطرح شده است و بدین معناست که با در نظر گرفتن تفاوت های فردی ، علایق ، منحصر بودن یادگیری در هر فرد و ویژگی نئوتنی در انسان و .... دانش آموزان ، فرزندان و به طور گل ، فراگیران را به یادگیری علاقه مند کنید و با آن ها همراه باشید .

در این کتاب خواهیم خواند که بودن در کنار دانش آموزان از سوی والدین و اولیای مدرسه بسیار حائز اهمیت است و برقراری روابط عاطفی با آن ها از سوی والدین و اولیای مدرسه باعث خواهد شد که این ذهنیت در کودک ایجاد شود که وی از سوی اطرافیانش حائز اهمیت است و از این جنبه کودک همراه معلم خواهد شد و سعی می کند موجبات رضایتی همراه با علاقه را در والدین خود ایجاد کند .

در این میان توجه به چند اصل را نباید فراموش کرد که :

زمانی می توانیم در دانش آموزان احساس لذت را ایجاد و یا به اصطلاح نبوغ آن ها را پرورش دهیم که ابتدا در خودمان احساس لذت ایجاد کرده و نبوغ خود را پرورش دهیم . از حالت کسالت آور روزانه ، خود را خارج کنیم و با تمام انرژی به این اعتقاد داشته باشیم که آمده ایم تا در کنار کودکان و همراه آنان قرار گیریم . در کنار کسانی که دروغ در تصوراتشان نیست ، در کنار کسانی که واقعاً غمگین می شوند و صادقانه می خندند . آن کسانی که در دنیای درون خود پر از رمز و راز هستند . آن ها که از رد گچ لباس معلم خود ، پیله ی باز شده ی کرم ابریشم را می بینند ، کسانی که جستجوگرند و منحصر به فرد ، مخترعند و خلاق ....... بودن در کنار آن ها می طلبد که ما نیز دیدمان را همچون دنیای آن ها تغییر دهیم . آن ها محدودیتی در ذهن خود ندارند ، تصورات واضح دارند و با دنیای خیالی و بازی های کودکانه ی خود ، خود را به عرش می برند . خود می آموزند و به ما می آموزند که ما کودکیم و می خواهیم کودکانه یاد بگیریم . تنوع طلب هستند پس آن ها را محدود نکنیم به یک راه و یک روش . منعطف بودن در شرایط خانه و مدرسه را رعایت کنیم و به زور خود آن ها را به مقصد ننشانیم که به مقصد نخواهند نشست . قدرت نطق و کلام آن ها را محدود نکنیم به یک سری عبارات و الفاظی که از سوی جامعه ی رسانه ای ما به آن ها در اوقات فراغتشان تزریق می شود . اجازه ندهیم فقر و شرایط نامناسب زندگی بر روی احساسات کودکانه ی آن ها غبار بنشاند . آنان را به وجد آورید تا شوق یادگیری در آن ها زنده شود .

آن ها را در یافتن استعدادهایشان یاری رسانیم . آنان ، آینده سازان جهان هستند .

 ماه آفرین باقری