به جای پدر

رهبر دین خدا                                    او که نامش مصطفی

می گذشت از یک گذر                        چشم او در یک نظر

دید مشغول سرور                              کودکان از راه دور

بین آن ها یک پسر                            هر دو دستش روی سر

بود در کنج حصار                                چهره اش هم غصه دار

رفت تا نزدیک او                                کرد حالش پرس و جو

گفت او با اضطراب                              حال و روزم بس خراب

خانه ای از بهر من                               نیست ای آقای من

نه پدر دارم ، نه کس                          بی کسم ای دادرس

نه کسی هم بازیم                                از خدا هم راضیم

تا پیامبر این شِنُفت                             زود با آن بچه گفت

من خودم بابای تو                               همدم شبهای تو

همسرم هم مادرت                             دخترم هم خواهرت

کودک اما شادمان                               رفت نزد کودکان

گشت مشغول سرور                           از مصیبت ها به دور

بعد همراه نبی                                     رفت تا خوابد شبی

راحت و مست صفا                              در کنار مصطفی